wunderBlock. Psychoanaliza i Filozofia, nr 1 / 2022
Strony: 118-130
Abstrakt: Autor tego szkicu podejmuje się ponownej lektury eseju Sigmunda Freuda Niesamowite, zwracając szczególną uwagę na obecne w nim aporie, dwuznaczności i przemilczenia. Mają one związek z dialektyką podmiotowych ekspozycji i ukryć, przypominającą strukturę samego Niesamowitego, które w interpretacji Nicholasa Royle’a urasta do rangi jednego z najistotniejszych pojęć psychoanalizy. Zgodnie z hipotezą artykułu, praca Freuda wykracza poza ramy rozprawy naukowej – stanowi raczej opowieść o tym, co widmowo powraca, choć sprawiało wrażenie przezwyciężonego. Ostatnia część poświęcona jest prowokacyjnej lekturze Niesamowitego i Piaskuna autorstwa Nicholasa Randa i Marii Török, którzy zwracają uwagę na rolę spojrzenia i motywu oczu w obu tekstach.
Słowa kluczowe: Niesamowite, psychoanaliza, psychoanalityczna teoria podmiotu, sekret, Sigmund Freud
O autorze: Antoni Zając – mgr, doktorant w Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Warszawskiego. Realizuje projekt grantowy poświęcony życiu i twórczości Leo Lipskiego. Zainteresowania naukowe: literatura polska XX i XXI wieku, zastosowania psychoanalizy do interpretacji tekstu literackiego, związki między filozofią, teologią i literaturą współczesną, teoria postsekularna. ORCiD: 0000-0002-8430-5455.
Licencja:
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez Utworów Zależnych 4.0 Międzynarodowa
