DOI 10.37240/wb.2025.5.9
wunderBlock. Psychoanaliza i Filozofia, nr 5 / 2025
Strony: 121-136
Abstrakt: Artykuł zamierza poddać analizie pojęcie czynu za pomocą metodologii dostarczonej przez psychoanalizę lacanowską. Obecnym w nim punktem wyjścia jest morderstwo dokonane 7 maja 2025 na Uniwersytecie Warszawskim. Zamiast psychologizowania sprawcy zaproponowane zostaje rozważenie samego czynu. Odbywa się to poprzez zestawienie dwóch par pojęciowych. Pierwsza z nich, przejście do czynu i wyczynianie, pochodzi od Jacques’a Lacana. Zostaje ona uzupełniona przez komentarze Jacques’a-Alaine’a Millera i Bogdana Wolfa oraz postawiona w kontekście pojęcia psychozy zwykłej. Jako taka okazuje się jednak niewystarczająca. Z pomocą przychodzi użyte przez Jeana Alloucha pojęcie epickiego skoku jako przeciwieństwa przejścia do czynu. Nałożenie na siebie tych dwóch par pojęciowych pozwala opracować strukturę czynu, dzięki której zostaje on zlokalizowany w przestrzeni pomiędzy dwiema śmierciami. Ta lokalizacja służy następnie krytyce ujęcia czynu przez Pierre’a Legendre’a w Zbrodni kaprala Lortie. Artykuł kończy się analizą przywoływanego powyżej morderstwa w kontekście opracowanych w eseju przypadków.
Słowa kluczowe: czyn, przejście do czynu, acting-out, epicki skok, narracja, lęk
O autorze: Szymon Radziejowski – absolwent filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Współorganizator konferencji „Psychoanaliza Teraz”, współprowadzący koła naukowego myśli współczesnej, sekretarz redakcji kwartalnika „Civitas. Studia z filozofii polityki”.
Licencja:
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez Utworów Zależnych 4.0 Międzynarodowa
